تک بیتی،دو بیتی،رباعی های ناب  

 

 
 
تک بیتی دو بیتی رباعی های ناب
 

***

چـشـم مـخـمـور تـو تـا در خـواب مـستی خفته است

از خــمــار چــشـم مـسـتـت عـالـمـی آشـفـتـه اسـت

دل چـو در مـحـراب ابـرو چـشـم مـستش دید گفت

کـافـر سـرمـسـت در مـحـراب بـیـن چون خفته است- سلمان ساوجی


***

لـبِ چـون غـنـچـه ی گـل، بازکن و فاش بگو

سـرّ آن نـقطه که کار من و دل مشکل کرد- امام خمینی


***

سـیـاه چـرده بـتـم را نـمـک ز حـد بـگذشت

عـتـاب او چـو جـفـای فـلـک ز حد بگذشت-عبید زاکانی


***

گــر ســفــر کــردنــد یــارانــم سـعـادت یـار ایـشـان

آن کـه رفـت آسود، مسکین من که افتادم به دامی- اوحدی مراغه ای


***

بــد دل، زمــانـه بـود کـه نـاگـه ز مـن بـریـد

مــن قــصــد از زمــانــه بــریــدن نــداشـتـم

زانـروی، چـرخ سـنـگ بـسـر زد مـرا کـه من

مـانـنـد چـرخ، سـنـگ و فـلـاخـن نـداشـتـم - پروین اعتصامی


***

ترک شهرآشوب من زین سان که شد صحرانشین

خواهم از شوقش به صحرا رو نهادن بعد از این جامی


***

ای دل انـدربـنـد زلـفـش از پـریـشـانـی مـنال

مـرغ زیـرک چون به دام افتد تحمل بایدش -حافظ


***

صـبـری کـنـیـم تـا ستم او چه می کند         

با این دل شکسته غم او چه می کند

هـر کـس عـلاج درد دلی می کنند و ما         

دم  در کشیده تا ستم او چه می کند شاه نعمت الله ولی


***

گــه گــه اگــر زکــات لــب بــوســه دهــی بــه بـنـده ده

تــا بــه خــراج ری زنــم لــاف عــطــای چــون تــویــی -خاقانی


***

چو طفلان تا کي اي زاهد فريبي

به سيب بوستان و شهد و شيرم

چنان پر شد فضاي سينه از دوست

که فکر خويش گم شد از ضميرم -حافظ


***

دل‌داده را ملامت گفتن، چه سود دارد؟

می‌باید این نصیحت کردن، به دل‌سِتانان سعدی


***

کوی عشق است این که در هر گام صد عاقل گم است         

تـا قـیـامـت جـان فـرامـوش اسـت و این جا دل گم است

خـود چـه راه اسـت این که در صد سال یک منزل نیافت         

آن کــه در هــر نـیـم گـامـش طـی صـد مـنـزل گـم اسـت-عرفی شیرازی


***

ما قـُــوّت پرواز نــداریم، وگــــرنه

عمری‌ست که صیاد شکسته ست قفس را- رفیع مشهدی


***

بازکش یک دم عنان ای ترک شهرآشوب من

تا ز اشک چهره راهت پر زر و گوهر کنم- حافظ


***

مَبَر از پینه‌ی پیشانی من
گمان بر رتبه‌ی عرفانی من

ز خاطر بردن ذکر سجود است
دلیل سجده‌ی طولانی من -؟


***

تــو کــه یـک روز پـراکـنـده نـبـوده سـت دلـت

صورت حال پراکنده دلان، کـی دانـی سعدی


***

چو گردباد به سرگشتگی برآمده‌ام         

نـمـی‌رود دل گـمـره بـه هـیـچ راه مرا- صائب تبریزی


***

انـدر آن بـیـشـه کـه بـا شـیـر دُمـم آفـت نیست

روبـه از بـی جـگـری رم کـنـد از بـیـشه ی ما

کوهکن صنعت ما داشت ولی فرق بسی است

قــوت بــازوی دل مــی طــلــبـد تـیـشـه ی مـا- عرفی شیرازی


***

در مـن زن آتـشـی کـه بـسـوزد مـرا ز مـن

شـایـد کـه "فـیـض" فـیـض بـرد از وصـال تو- فیض کاشانی


***

بــه کــلــیــســا روی و مــســجــدیــانـت در پـی         

چــه خــیــالــی مــگــر ای دخــتــر تـرسـا داری

پــای مــن در ســر کــوی تــو بــگِل رفــت فـرو         

گـــر دلــت ســنــگ نــبــاشــد گِل گــیــرا داری- شهریار


***

 

هیچ سعیی در جهان چون سعی من ضایع نگشت

هــیــچ رنـجـی در وفـا چـون رنـج مـن بـاطـل نـشـد

ضــربــتــی چــون ضــربــت سـودای او دسـتـی نـزد

شــربــتــی چــون شـربـت هـجـران او قـاتـل نـشـد اوحدی مراغه ای


***

یـا رب بـه کـه شـاید گفت این نکته که در عالم

رخـسـاره بـه کـس نـنـمـود آن شـاهـد هـرجـایـی- حافظ


***

مـن گـریبان چاکم از یکروزه هجران وای اگر

 تــا ابــد کــوتــه بــمــانــد دســتــم از دامـان او- محتشم کاشانی


***

دیـشـب خـبـرت هـسـت کـه در مـجلس اصحاب

تــا روز نــخــفــتــیــم مــن و شــمــع جـگـرتـاب

او خـون جـگـر خـورده و مـن خـون‌دل ریـش

او مــی بــه قــدح داده و مــن دل بــه مـی نـاب- خواجوی کرمانی


***

پــیــرم و بــر دوشــم از نــدیـم جـوانـی         

از تـو چـه پـنـهـان هـمـیـشـه بـار نـدامت- شهریار


***

تــا بــرفــتــی نــشــدی از دل تــنــگــم بــیـرون

گـر چـه تـحـقـیـق نـدانـم کـه مـقـام تـو کـجاست

بــه رضــا از ســر کــوی تــو نــرفــتــم لــیــکـن

ره تـسـلـیـم گـرفـتـم چـو بـدیـدم کـه قضاست- خواجوی کرمانی


***

از عزیزان جهان هر کس به دولت می‌رسد         

آشــنــایــی مــی‌شــود از آشــنـایـان کـم مـرا صائب تبریزی


***

در خـــرابـــات فـــنـــا جــام بــقــا را نــوش کــن         

تـا تـوان گـفـتـن کـه می با می پرستان خورده ای

ای دل سـرمـسـت مـن جـانـم فـدا بـادت کـه بـاز         

مـی ز جـام جان و نقل از بزم جانان خورده ای- شاه نعمت الله ولی


***

غم عالم فراوان است و من یک غنچه‌دل دارم         

چـسـان در شـیـشـهی سـاعـت کنم ریگ بیابان را؟- صائب تبریزی

***



 
  نوشته شده توسط زهرا در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1392

 




 
 
مطالب پیشین
 
 

 

Powered By blogfa.com Copyright © 2009 by takbayti
This Template  By Theme-Designer.Com

 
 

.:: Menu ::.

صفحه ی نخست
پست الکترونیک
پروفایل مدیر وبلاگ
آرشیو مطالب
عناوین مطالب وبلاگ
لينك rss
طراح قالب

 

.:: About ::.

شاعر نیم و شعر ندانم که چه باشد

من مرثیه ساز دل دیوانه ی خویشم

.:: Categories ::.

اشعار ناب فارسی
سچیلمیش تورکی شعرلر
شاعران برون مرزی
مذهبی
شاعران امروز

.:: Links ::.

حرفه ای ترین قالب هاي وبلاگ
استخاره
چت روم
تورکی شاه بیت لری ( فیسبوک)
تک بیت های ناب (فیسبوک)
اشعار ناب- وبلاگ ديگر نويسنده
خلوت من- وبلاگ ديگر نويسنده
اشعار عاشورايي- وبلاگ ديگر نويسنده
وامق
تار آذربایجان
باهم زندگی( دخترباران - واله)
نی زیباترین ساز دل
تئلیم خان
اشعار ترکی و فارسی(کیان)
نانوشته ها یا نان و شته ها(هذیانهای بی کسی)
سكسه هاي يك مست
از آن شبی که برنگشتی...
احادیث قدسی
شکوه لحظه ها
دل بریده
عارفانه
عاشقانه ( سکوت)
تک بیت روز
اشعار طنز فارسي
عاشقانه ها
کتابخانه دیجیتال فرهنگسرای عطار
زهی عشق
طلوع روشنایی
یادگیری فوق سریع لغات زبان
شعرهای بسیار زیبا
بهترين و زيباترين اشعار و قطعات فارسی
حرف هایی برای نگفتن

.:: LinkDump ::.

اشعار مذهبی- وبلاگ دیگر نویسنده
خلوت من- وبلاگ دیگر نویسنده
اشعار ناب - وبلاگ دیگر نویسنده
لیست تمام پیوند ها

.:: Others ::.

Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت

فال حافظ

Google PageRank Checker Powered by  MyPagerank.Net

.:: Archive ::.

مهر 1393
شهریور 1393
مرداد 1393
تیر 1393
خرداد 1393
اردیبهشت 1393
فروردین 1393
اسفند 1392
بهمن 1392
دی 1392
آذر 1392
آبان 1392
ادامه ی آرشیو ماهانه